ตรวจภาพกะพริบ

เนื้อหาที่กะพริบเกินสามครั้งต่อวินาทีกระตุ้นอาการชักได้ นี่คือเหตุผลที่เกณฑ์ WCAG 2.3.1 มีอยู่ และเป็นหนึ่งในไม่กี่ข้อของการเข้าถึงที่ผลลัพธ์เป็นเรื่องทางกาย ไม่ใช่แค่ความไม่สะดวก เครื่องมือนี้ตรวจทุกเฟรมของวิดีโอกับเกณฑ์การกะพริบทั่วไป และกับกฎแยกที่เข้มกว่าสำหรับสีแดงเข้ม พร้อมบอกว่าเกิดขึ้นที่วินาทีไหน และจะไม่เปิดวิดีโอให้คุณดูเลย ไฟล์ถูกถอดรหัสโดยซ่อนภาพไว้ คนที่จำเป็นต้องใช้เครื่องมือนี้มากที่สุดจึงใช้ได้อย่างปลอดภัย

วางวิดีโอลงไป ทุกเฟรมจะถูกตรวจกับเกณฑ์การชักใน WCAG 2.3.1 และคุณจะได้วินาทีที่หนักที่สุด

วิดีโอจะไม่ถูกเปิดให้คุณดูเลย ไฟล์ถูกถอดรหัสโดยซ่อนภาพไว้ เพราะเครื่องมือที่ไว้หาเนื้อหาซึ่งกระตุ้นอาการชัก ต้องไม่เอาเนื้อหานั้นมาฉายให้คนที่กำลังตรวจดู

คำถามที่พบบ่อย

วิดีโอของฉันถูกอัปโหลดไหม

ไม่ ไฟล์ถูกถอดรหัสในแท็บนี้ด้วยโค้ดที่มาพร้อมหน้าเว็บ และไม่เคยออกจากเครื่องเลย นโยบายความปลอดภัยของเว็บกำหนด connect-src ‘none’ เบราว์เซอร์จึงบล็อกการเรียกเครือข่ายจากหน้านี้ ต่อให้โค้ดอยากส่งอะไรออกไปก็ส่งไม่ได้ อีกอย่างวิดีโอเป็นไฟล์ที่อัปโหลดช้าและเปลืองมาก วิธีนี้จึงเร็วกว่าด้วย ไม่ใช่แค่เป็นส่วนตัวกว่า

ทำไมถึงไม่ยอมเปิดวิดีโอให้ดู

เพราะนี่คือเครื่องมือสำหรับหาเนื้อหาที่กระตุ้นอาการชัก และคนที่มีแนวโน้มจะใช้มันมากที่สุดคือคนที่มีเหตุผลมากที่สุดที่จะไม่ดู จึงไม่มีตัวเลือกให้เปิดดูเลย ก่อนจะสร้างเครื่องมือนี้เราวัดก่อนว่าเบราว์เซอร์ยังส่งเฟรมมาให้ครบไหมถ้าซ่อนภาพไว้ คำตอบคือครบ ทั้ง 89 เฟรมของคลิปสามวินาที การซ่อนจึงไม่ได้แลกอะไรเลย

การกะพริบหนึ่งครั้งนับยังไง

นับเป็นคู่ของการเปลี่ยนความสว่างในทิศตรงข้าม คือมืดไปสว่างแล้วกลับมา หรือสว่างไปมืดแล้วกลับมา แต่ละการเปลี่ยนต้องมีค่าอย่างน้อยหนึ่งในสิบของช่วงความสว่างทั้งหมด และสถานะที่มืดกว่าต้องต่ำกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของความสว่างเต็ม การกะพริบระหว่างสีขาวสว่างสองเฉดไม่นับเป็นการกะพริบ เพราะไม่ได้บังคับให้ตาสลับระหว่างมืดกับสว่าง และถ้านับก็จะทำให้วิดีโอครึ่งอินเทอร์เน็ตไม่ผ่านโดยไม่มีเหตุผล

ทำไมแสงกะพริบเล็ก ๆ ที่มุมจอถึงไม่ผ่าน

เพราะเกณฑ์ไม่ได้เขียนถึงภาพทั้งภาพ พื้นที่ที่นับคือหนึ่งในสี่ของสี่เหลี่ยมขนาด 341 คูณ 256 ตรงไหนก็ได้ในเนื้อหา ซึ่งบนจอ 1024 คูณ 768 คือหนึ่งในเก้าของจอ ดังนั้นราวสามเปอร์เซ็นต์ของภาพก็พอแล้ว เครื่องมือที่เฉลี่ยทั้งภาพจะปล่อยแสงกะพริบที่มุมจอผ่าน ทั้งที่นั่นคือสิ่งที่กฎข้อนี้เขียนขึ้นมาเพื่อจับพอดี เครื่องมือนี้เลื่อนหน้าต่างตรวจไปทุกตำแหน่งในภาพ

กฎสีแดงมีไว้ทำไม

สีแดงเข้มกระตุ้นอาการชักได้ที่อัตราซึ่งเกณฑ์ทั่วไปยังยอมให้ผ่าน จึงมีขีดจำกัดของตัวเองแยกออกมา สีแดงเข้มหมายถึงสีที่ช่องแดงคิดเป็นอย่างน้อยแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของผลรวมสามช่อง เนื้อหาบางอย่างผ่านกฎทั่วไปแต่ไม่ผ่านข้อนี้ และนั่นคือกรณีที่เครื่องมือซึ่งไม่มีกฎนี้จะบอกคุณว่าไม่มีปัญหา

ทำไมถึงใช้เวลานานเท่าความยาววิดีโอ

เพราะเราขอทุกเฟรมที่เบราว์เซอร์แสดง และเบราว์เซอร์แสดงเฟรมตามความเร็วที่วิดีโอเล่นเท่านั้น ถ้าเร่งให้เร็วขึ้น เบราว์เซอร์จะแสดงเฟรมน้อยกว่าที่ถอดรหัสได้ และเฟรมที่ผ่านไปโดยไม่ถูกตรวจก็คือการกะพริบที่อาจอยู่ในนั้น ส่วนการกระโดดข้ามไปทีละจุดในไฟล์ยิ่งช้ากว่า และไปหยุดที่คีย์เฟรมแทนที่จะได้ทุกเฟรม

คำว่า ตรวจไม่ครบทั้งไฟล์ แปลว่าอะไร

แปลว่ามีบางเฟรมผ่านไปโดยไม่ถูกตรวจ เบราว์เซอร์รายงานว่าแสดงไปกี่เฟรมแล้ว ช่องว่างจึงถูกนับอย่างแม่นยำ ไม่ใช่การเดา และการตรวจรอบใดที่มีช่องว่างจะบอกตรง ๆ แทนที่จะรายงานว่าผ่าน นี่เป็นข้อตรวจเดียวที่นี่ซึ่งการผิดพลาดไปในทางที่ทำให้สบายใจมีราคาเป็นเรื่องทางกาย ความไม่แน่นอนจึงต้องออกมาเป็นความไม่แน่นอน

ผ่านแล้วแปลว่าเนื้อหาปลอดภัยหรือยัง

แปลว่าไม่มีอะไรในนั้นเกินสองเกณฑ์ที่วัดเป็นสัดส่วนของภาพ ตัวมาตรฐานเขียนถึงคนที่นั่งห่างจากจอ 1024 คูณ 768 ในระยะปกติ ส่วนโทรศัพท์ที่ถือใกล้ ๆ กับโปรเจกเตอร์ในห้องประชุมคือไฟล์เดียวกันแต่กินพื้นที่การมองเห็นต่างกันมาก อีกอย่างเครื่องมือนี้ตรวจได้เฉพาะไฟล์วิดีโอ มองไม่เห็นหน้าเว็บที่การกะพริบมาจาก CSS จาก canvas หรือจากโฆษณา